logologo2

Lottie

Elke morgen werd ik wakker vol goede moed: deze dag zou anders en beter worden dan de vorige, want vandaag zou ik echt stoppen met drinken. Deze dag zou een dag zonder al te veel stress kunnen worden, want er stond niet veel op het programma. Het moest me dus gewoon gaan lukken vandaag. Helaas merkte ik ook deze dag bij het opstaan al snel, dat ik zo verschrikkelijk moe, misselijk en beverig was, dat ik al bijvoorbaat tegen de dag opzag. Ik voelde dat ik niet goed zou kunnen functioneren, zoals ik me nu voelde.

 

Maar ja, er waren wel een paar kinderen die naar school moesten, dus ik moest iets.
Paracetamol hielp niet, aan eten moest ik niet denken, het enige wat mogelijk een oplossing zou kunnen bieden voor dit moment was een glaasje.Éen glaasje maar, dan zou ik wel opknappen.Helaas, dit glaasje bracht niet wat ik er van verwachtte, dus nog maar één en nog maar één en nog maar een fles.

 

Halverwege de dag moest ik zoals elke dag mezelf toegeven, dat ik volkomen overgeleverd was aan de drank. Mijn vriend kon ik hem inmiddels niet meer noemen, want van iemand die zich constant zo aan je opdringt, terwijl je dit niet wilt, kun je toch niet meer houden? Waarom kon ik mijn eigen wil niet laten gelden, terwijl ik in andere zaken toch altijd zo sterk was? Ik voelde me wanhopig, eenzaam en angstig en wist niet meer hoe ik verder moest.

 

Weer had ik een dag verzopen en weer voelde ik me een mislukkeling, een slappeling, iemand die zich aan geen enkele afspraak kon houden.


Wanneer zou ik me eindelijk gaan realiseren dat ik deze strijd nooit alleen kon gaan winnen? Dat ik hulp moest gaan zoeken, omdat alcoholisme een ziekte is, die ik alleen nooit te boven zou kunnen komen? Hoe lang zou het nog gaan duren, voordat ik eindelijk echt durfde toe te geven dat ik machteloos stond tegenover de drank en dat mijn leven stuurloos was geworden? Wanneer zou ik eindelijk contact durven op te nemen met lotgenoten, dus mensen met hetzelfde probleem als ik had? Hoe lang zou ik nog elke avond walgend van mezelf mijn bed instappen en me voornemen het morgen anders te doen?